من همسایه دو زوج جوان ایرانی هستم هر کدام با دو تا بچه دسته گل! اصلا یکی از دلایلی که از این خانه که انقدر از همهجا دور است دل نمیکنم همین همسایهها و این بچهها هستند! خب من عاشق بچه و بچگی ام! هزارتا کار هم داشته باشم وقتی صدای یکیشان بیاید که بگوید "خاله پگاه"، دلم غش میرود و میدوم میروم برای بازی! داخل پرانتز عرض کنم که من علی الاصول قرار نبوده خالهی کسی بشوم حتی عمه هم چشمم آب نمیخورد که بشوم! این "خاله پگاه" هر بار قند دردلم آب میکند! خلاصه، در این فرصت کلی آهنگها و کارتونهای دوران بچگی را مرور کردهام! ازجمله این مدرسه موشها که هنوز وقتی آهنگش را میشنوم دلم قیلی ویلی میرود و شروع میکنم به "ک مثل کپل..." خواندن! دیدن این کارتونها وقتی بزرگ شدهای (حالا به زعم سن و سال حداقل) هم خالی از لطف و فایده نیست! کشفیات جدید میکنی مثلا!
ما در این فارسی شیرین مان مقوله جنسیت نداریم. یعنی میتوان گفت در فارسی مذکر/مونث بودن برای اسم (عام) تعریف نشده است؛ قدراین خاصیت را وقتی زبانی مثل فرانسه حرف میزنی که همه جایش جنسیت دارد، خوب میدانی! وقتی مثلا هی مجبوری بگویی که دوست مورد نظر دختر است یا پسر و از این دست ابهامات عمرا نمیتوانی بهرهمند شوی!!!
الغرض، چند روز پیش "کپل" میدیدیم با بچهها و من حواسم رفت پی شخصیت نارنجی که ایشششششششش میگفت راه به راه! خب این نارنجی در جمع پسران شیطان مدرسه موشها تک دختری است پر از ناز و عشوه، نه ؟ حالا اگر زبان شیرین فارسی قرار بود خصیصه جنسیت داشت باشد، فکر میکنید چه بر سر این نارنجی ما میآمد در این - یا آن - صدا و سیمای ما ؟
ما در این فارسی شیرین مان مقوله جنسیت نداریم. یعنی میتوان گفت در فارسی مذکر/مونث بودن برای اسم (عام) تعریف نشده است؛ قدراین خاصیت را وقتی زبانی مثل فرانسه حرف میزنی که همه جایش جنسیت دارد، خوب میدانی! وقتی مثلا هی مجبوری بگویی که دوست مورد نظر دختر است یا پسر و از این دست ابهامات عمرا نمیتوانی بهرهمند شوی!!!
الغرض، چند روز پیش "کپل" میدیدیم با بچهها و من حواسم رفت پی شخصیت نارنجی که ایشششششششش میگفت راه به راه! خب این نارنجی در جمع پسران شیطان مدرسه موشها تک دختری است پر از ناز و عشوه، نه ؟ حالا اگر زبان شیرین فارسی قرار بود خصیصه جنسیت داشت باشد، فکر میکنید چه بر سر این نارنجی ما میآمد در این - یا آن - صدا و سیمای ما ؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر